บทที่ 100 จุดยืน 1

“มาหยา...” คงถึงเวลาแล้วที่เขาจะแสดงจุดยืน ดูเหมือนตอนนี้ไม่ได้มีแค่พ่อของเธอแล้วที่เป็นอุปสรรค เนื่องจากสายตาของมาหยายามที่เอ่ยถึงโมลี แม้ใบหน้าจะประดับไปด้วยรอยยิ้ม แต่คนละเอียดอ่อนอย่างเขาย่อมอ่านมันออก รับรู้ได้ว่าอะไรคือสิ่งที่หญิงสาวข้างกายต้องการ

“ว่าไงคะ พี่วินด์ว่างวันไหน” มาหยายังคงย้ำถึง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ